غزل 5 [ دل مىرود ز دستم صاحب‌دلان خدا را ] 1 دل مىرود ز دستم صاحب‌دلان خدا را * دردا كه راز پنهان خواهد شد آشكارا 2 كشتىنشستگانيم اى باد شرطه برخيز * باشد كه بازبينم ديدار آشنا را 3 ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون * نيكى به جاى ياران فرصت شمار يارا 4 در حلقه‌ى گل و مل خوش خواند دوش بلبل * هات الصبوح هبوا يا ايها السكارى 5 اى صاحب كرامت شكرانه‌ى سلامت * روزى تفقدى كن درويش بينوا را 6 آسايش دو گيتى تفسير اين دو حرف است * با دوستان مروت با دشمنان مدارا 7 در كوى نيك‌نامى ما را گذر ندادند * گر تو نمىپسندى تغيير كن قضا را 8 آن تلخ‌وش كه صوفى ام‌الخبائثش خواند * اشهى لنا و احلى من قبلة العذارا 9 هنگام تنگ‌دستى در عيش كوش و مستى * كاين كيمياى هستى قارون كند گدا را 10 سركش مشو كه چون شمع از غيرتت بسوزد * دلبر كه در كف او موم است سنگ خارا 11 آيينه‌ى سكندر جام مى است بنگر * تا بر تو عرضه دارد احوال ملك دارا 12 تركان پارسىگو بخشندگان عمرند * ساقى بده بشارت رندان پارسا را 13 حافظ به خود نپوشيد اين خرقه‌ى مىآلود * اى شيخ پاك دامن معذور دار ما را